Herkese selam 👋
Bilmiyorum sizde de oluyor mu ama ben bazen öyle bir enerjiyle doluyorum ki… sanki dünyayı yerinden oynatabilirim.
O kadar motive oluyorum ki, “ev toplanacak, planlar yapılacak, hayat düzene girecek” diyorum.
Bir anda temizlik, düzen, hedef, plan… hepsi üst üste geliyor.
O kadar hızlı düşünüp planlıyorum ki, sanki her şeyi aynı gün halledeceğim.
Kendimi durduramıyorum, enerji patlaması resmen.
💭 Sonra Birden Her Şey Duruyor
Ama ertesi gün... sanki biri beynimin fişini çekiyor.
Ne yapmak istiyorum, neye başlayacağımı bilemiyorum.
Her şey bir anda gözümde büyüyor, elim kolum tutmuyor.
Bu durum tembellik gibi görünse de öyle değil.
İçimde bir şey “bugün olmaz” diyor.
O motivasyonun yerini bomboş bir his alıyor.
⚖️ Bu Bir İsteksizlik Değil, Bir Döngü
Zamanla fark ettim ki bu durum aslında DEHB’nin klasik bir döngüsü.
Bir gün dünyayı değiştirecek kadar motive,
ertesi gün hiçbir şeye başlayamayacak kadar yorgun.
Bu “motivasyon patlaması – çöküş” hali beni çok zorlayabiliyor.
Çünkü bir gün inanılmaz üretkenken, ertesi gün kendimi işe yaramaz gibi hissediyorum.
Bu da moralimi daha çok bozuyor.
🧠 Kendini Suçlama Tuzağı
İşin en kötü yanı şu:
Kendini tembel sanmaya başlıyorsun.
Ama aslında tembellik değil bu.
Bu, beynimizin çalışma biçimi.
DEHB’li bir beyin için motivasyon ve enerji sabit değil.
Dopamin dengesi değiştikçe bir gün “her şey mümkün” hissi geliyor,
ertesi gün tamamen tükenmiş hissediyorsun.
💬 Peki Sizde de Oluyor mu?
Bu döngüyü yaşayan var mı aranızda?
Bir gün motive olup planlar yapıp, ertesi gün hiçbirine başlayamamak…
Bu dengeyi sağlamak mümkün mü sizce?
Yoksa bu iniş çıkışlar hep hayatın bir parçası mı olacak?
🪴 Ben bu konuyu açmak istedim çünkü eminim çoğumuz aynı döngüyü yaşıyoruz.
Belki birlikte konuşur, çözüm yolları bulabiliriz.
